اتباع ایرانی یا اشخاصی که در ایران اقامت داشته و یا دارای یک مقر واقعی و موثر صنعتی و تجاری باشند،می توانند حسب مورد به استناد اظهارنامه یا علامت ثبت شده در مرجع ثبت،تقاضای ثبت بین المللی نمایند.ثبت بین المللی علامت مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است.اظهارنامه ی ثبت بین المللی علامت در فرم رسمی و حسب مورد به زبان های تعیین شده،در سه نسخه تهیه و تسلیم مرجع ثبت خواهد شد.به موجب مقررات ثبت بین المللی علائم تجاری،علامت با توجه به قوانین داخلی هر کشور مورد بررسی قرار می گیرد و سپس وارد طریق بین المللی خود می شود یعنی ثبت بین المللی علائم تجاری در مرحله ی اول با ثبت ملی در اداره ی کشور مبداء صورت می گیرد و سپس بصورت اتوماتیک با تعیین کشورهای مورد نظر در سطح بین المللی انجام می شود .امتیاز این سیستم این است که متقاضی با تسلیم یک اظهارنامه ی بین المللی از طریق اداره ی مالکیت صنعتی به وایپو می تواند در صورت تمایل در 85 کشور عضو موافقتنامه و پروتکل مادرید یا تعدادی از آن ها بسته به انتخاب خود حمایت از علامت تجاری خود را درخواست و کسب نماید.

اظهارنامه ی ثبت بین المللی وقتی پذیرفته می شود که مدارک زیر به آن ضمیمه شده باشد:
1-مدارک مثبت هویت متقاضی،
2-اظهارنامه یا گواهی نامه ی ثبت علامت در ایران،
3-وکالت نامه،چنانچه تقاضا توسط وکیل به عمل آمده باشد،
4-رسید مربوط به پرداخت هزینه ی بررسی اولیه،
مرجع ثبت مکلف است مشخصات اظهارنامه ی ثبت بین المللی را با مشخصات علامت یا اظهارنامه ی ثبت شده در ایران مطابقت نماید.
در صورت احراز ،مطابق مشخصات و پس از پرداخت هزینه های مقرر طبق موافقت نامه و پروتکل مادرید توسط متقاضی،مرجع ثبت اظهارنامه ثبت بین المللی را در دفتر ثبت اظهارنامه وارد و بر روی هر یک از نسخ اظهارنامه تاریخ دریافت و شماره ی آن را قید نموده و با امضاء آن،نسخه اول اظهارنامه را که حاوی اعلامیه ی مذکور در آیین نامه ی مشترک می باشد به متقاضی جهت ارسال به دفتر بین المللی تسلیم می نماید.اظهارنامه ی مذکور باید حداکثر ظرف 15 روز از تاریخ ثبت در دفتر ثبت اظهارنامه به دفتر بین المللی فرستاده شود.نسخه ی دوم اظهارنامه که دارای همان مشخصات نسخه ی اول است،به عنوان سابقه در مرجع ثبت بایگانی می شود.نسخه ی سوم به عنوان رسید به متقاضی مسترد می گردد.

ثبت علامت


در صورت عدم مطابقت مشخصات،متقاضی باید آن را اصلاح نماید.در غیر این صورت اظهارنامه ی بین المللی پذیرفته نخواهد شد.هر گاه اظهارنامه ی اصلی،ثبت ناشی از آن یا ثبت اصلی حسب مورد ظرف 5 سال از تاریخ ثبت بین المللی اعتبار خود را در ایران از دست دهد،مرجع ثبت مراتب را طی اطلاعیه ای به دفتر بین المللی به دفتر بین المللی درخواست خواهد کرد که ثبت بین المللی را در حدود لازم باطل نماید.چنانچه ،اقدام قانونی مربوط به لغو اعتبار مذکور در فوق پس از انقضای 5  سال همچنان در جریان باشد و منتهی به یک تصمیم قطعی نگردد،مرجع ثبت باید مراتب را ضمن ذکر کالاها یا خدماتی که مشمول تصمیم مربوط قرار گرفته اند،به دفتر بین المللی اطلاع داده و کالاها یا خدماتی که مشمول تصمیم مربوط قرار گرفته اند،به دفتر بین المللی اطلاع داده و از آن درخواست کند که ثبت بین المللی را در حدود لازم باطل نماید.اگر ،بر اساس اطلاعیه واصله از دفتر بین المللی،ایران به عنوان یکی از کشورهای تعیین شده در اظهارنامه ثبت بین المللی باشد،مرجع ثبت ضمن رعایت تشریفات مقرر در موافقت نامه و پروتکل مادرید،اظهارنامه ی مذکور را طبق قانون و این آیین نامه از لحاظ ماهوی مورد بررسی قرار می دهد.بررسی تغییرات بعدی علامت پذیرفته شده نیز مشمول همین ترتیبات است.
مرجع ثبت پس از انتشار آگهی اظهارنامه ثبت بین المللی در روزنامه ی رسمی و انقضای مهلت 30 روز،در صورت نبودن معترض مکلف به پذیرش علامت است و در این صورت شماره و تاریخ ثبت اظهارنامه در دفتر بین المللی،در حکم شماره و تاریخ ثبت علامت در ایران خواهد بود.
متقاضی ثبت بین المللی علامت،در صورت رد پذیرش اظهارنامه یا اعتراض به تقاضای ثبت،می تواند اعتراض خود را در چارچوب مواد 124،121 و 125 این آیین نامه تسلیم کمیسیون موضوع ماده ی 170 این آیین نامه نماید.چنانچه متقاضی ثبت بین المللی علامت،در ایران اقامت نداشته باشد،جهت تسلیم اعتراض یا هرگونه پاسخ یا اطلاعیه ای باید وکیلی که در ایران اقامت دارد را به مرجع ثبت معرفی نماید.
هرگاه مالک علامت ثبت شده در ایران متعاقباَ ثبت بین المللی همان علامت که در ایران نیز مشمول حمایت است را کسب کند،ثبت بین المللی آن علامت بنا به درخواست و اعراض متقاضی از مالکیت علامت ثبت شده در ایران،جایگزین ثبت در ایران می گردد،مشروط بر اینکه تمامی کالاها و خدمات موضوع علامت ثبت شده در ایران در فهرست کالاها و خدمات مشمول ثبت بین المللی نیز باشد.
جایگزینی ثبت بین المللی،به حقوق مکتسبه ی علامت ثبت شده ی قبلی هیچ لطمه ای وارد نخواهد کرد.
در صورت درخواست مالک،مراتب جایگزینی یاد شده،توسط مرجع ثبت در دفتر ثبت وارد و در روزنامه ی رسمی آگهی می شود.
ثبت شرکت فکر برتر آماده ی پاسخگویی به کلیه ی  سوالات  شما در زمینه های حقوقی و ثبتی نظیر ثبت شرکت و ثبت برند می باشد.
شما همواره می توانید سوالات خود را با ما در میان بگذارید.


نقش ثبت در آغاز شخصیت حقوقی شرکت

سه شنبه 24 دی 1398 04:14 ب.ظ


 
تعیین آغاز شخصیت حقوقی از این نظر واجد اهمیت است که نقطه ی آغاز تعهدات شرکت را معین می کند،در واقع ،تا قبل از تحقق شخصیت حقوقی علی الاصول ،نمی توان تعهداتی را که شرکا بر عهده  گرفته اند بر عهده ی شرکت گذاشت،چرا که شرکتی وجود ندارد تا بتواند متعهد شود.

در این رابطه ماده ی 583 قانون تجارت مقرر می کند«کلیه ی شرکت های تجارتی مذکور در این قانون شخصیت حقوقی دارند»،ولی به هیچ وجه معین نمی کند که این شخصیت حقوقی از چه زمانی ایجاد می شود.برعکس،قانون گذار ما در ماده ی 584 برای تشکیلات غیر تجارتی،تاریخ دقیق ایجاد شخصیت حقوقی را معین کرده است که از تاریخ ثبت در دفتر مخصوص وزارت دادگستری است.موسسات و تشکیلات دولتی و شهری نیز به محض ایجاد و بدون احتیاج به ثبت،دارای شخصیت حقوقی می شوند(ماده ی 587 ق.ت).
پس به طور مسلم،شرکت های تجاری-همانند موسسات و تشکیلات دولتی-برای آنکه شخصیت حقوقی پیدا کنند نیاز به ثبت ندارند،اما از چه تاریخی دارای شخصیت حقوقی می شوند؟پاسخ کلی به این سوال آسان است و آن این است که در حقوق ایران،شرکت از تاریخی دارای شخصیت حقوقی خواهد بود که ایجاد و به عبارت قانون گذار«تشکیل»شده باشد.اما پاسخ به اینکه شرکت از چه تاریخی تشکیل می شود در مورد شرکت های مختلف یکسان نیست و هر شرکتی تابع قواعد خود است:
-شرکت های با مسئولیت محدود،تضامنی و نسبی وقتی تشکیل می شوند که تمام سرمایه ی نقدی آن ها تادیه و سهم الشرکه غیر مقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد(مواد96،118 و ماده ی 185 ناظر به ماده ی 118 قانون تجارت).
-شرکت سهامی عام پس از تشکیل مجمع عمومی موسس و احراز پذیره نویسی کلیه ی سهام شرکت و پرداخت مبالغ لازم و تصویب اساسنامه ی شرکت و همچنین انتخاب اولین مدیران و بازرسان و قبول سمت توسط آنان تشکیل می شود(ماده ی 17 لایحه ی قانونی 1347).
شرکت سهامی خاص پس از امضای اساسنامه توسط کلیه ی سهامداران،پرداخت قسمت نقدی سرمایه-که نباید کمتر از 35 درصد کل مبلغ رسمی سهام باشد-انتخاب اولین مدیران و بازرسان توسط کلیه ی سهامداران و قبول سمت مدیریت و بازرسی توسط مدیران و بازرسان تشکیل می شود(ماده ی 20 لایحه ی قانونی 1347).
-شرکت مختلط سهامی در صورتی تشکیل می شود که مقررات مواد مندرج در ماده ی 176 قانون تجارت رعایت شده باشد.این مواد عبارت اند از:ماده ی 28،38 و 39 قانون تجارت 1311 راجع به شرکت های سهامی که در این مورد هنوز به قوت خود باقی اند.به موجب این مواد ،برای تشکیل شرکت لازم است:
1-تمام سرمایه از طرف شرکا تعهد شده و لااقل یک سوم آن پرداخت شده باشد(مواد 38 و 39 قانون تجارت 1311)
2-سهم الشرکه شرکای سهیم به سهام یا قطعات سهام به شرح مندرج در ماده ی 28 قانون تجارت 1311 تقسیم شده باشد.
-تشکیل شرکت تعاونی تابع مقررات حاکم بر تشکیل شرکتی است که قالب شرکت تعاونی را تشکیل می دهد.برای مثال،اگر شرکت تعاونی قالب شرکت سهامی را انتخاب کرده باشد،زمان تشکیل آن تابع مقررات این شرکت خواهد بود.
قانون گذار درباره ی زمان تشکیل مختلط غیر سهامی مقرراتی وضع نکرده است.مسلم است که شخصیت هیچ شرکتی از زمان انعقاد قرارداد و به صرف آن ایجاد نمی شود،چه انعقاد قرارداد شرکت به خودی خود به معنای تشکیل سرمایه ی جمعی نیست و تا عملاَ چنین سرمایه ای تشکیل نشود،تعهد مستقلی برای شرکت ایجاد نمی شود،اما آیا می توان گفت که شرکت مختلط غیر سهامی باید ثبت شود تا شخصیت حقوقی پیدا کند؟وجود ماده ی 150 قانون تجارت چنین شبهه ای را القا می کند.به موجب این ماده: «در مورد تعهداتی که شرکت مختلط غیر سهامی ممکن است قبل از ثبت شرکت کرده باشد،شریک با مسئولیت محدود در مقابل اشخاص ثالث در حکم شریک ضامن خواهد بود... ».آیا این جمله به این معنا نیست که تا شرکت ثبت نشده،شرکا در حالت قبل از تشکیل هستند و همگی مسئولیت تضامنی دارند؟ماده ی 152 قانون تجارت این شبهه را تا حدودی برطرف می کند.به موجب این ماده: «هر گاه شرکت به طریقی غیر از ورشکستگی منحل شود و شریک با مسئولیت محدود هنوز تمام یا قسمتی از سهم الشرکه ی خود را نپرداخته اند و یا پس از تادیه مسترد داشته است،طلبکاران شرکت حق دارند معادل آنچه که از بابت سهم الشرکه باقی مانده است،مستقیماَ علیه شریک با مسئولیت محدود اقامه ی دعوا نمایند... ».
مفهوم مخالف این ماده این است که اگر شریک مزبور سهم الشرکه ی خود را پرداخته باشد،طلبکاران فقط می توانند به شرکت مراجعه کنند،زیرا شرکت با پرداخت سهم الشرکه از جانب شرکا تشکیل می شود و مراجعه به شرکا مورد ندارد.بر عکس،تا زمانی که سهم الشرکه ی شرکا پرداخت نشده،طلبکاران می توانند شخصیت حقوقی شرکت را نادیده بگیرند و به طور مستقیم به شرکا که سهم الشرکه را هنوز نداده اند،مراجعه کنند.از این گذشته،برای تعیین تاریخ تشکیل شرکت مختلط غیر سهامی می توان از قاعده ی وحدت ملاک استفاده کرد.در واقع،قانون گذار در مورد شرکت های با مسئولیت محدود و تضامنی مقرر داشته است که شرکت وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه ی نقدی پرداخت و سهم الشرکه ی غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد(مواد 96 و 118 قانون تجارت)با توجه به اینکه شرکت مختلط غیر سهامی آمیخته ای است از شرکت های تضامنی و با مسئولیت محدود،اجرای مقررات این دو شرکت در مورد شرکت مختلط غیر سهامی کاملاَ منطقی است،کما اینکه در مورد شرکت های مختلط سهامی چنانچه گفتیم،قانون گذار تشکیل شرکت را تابع مقررات شرکت های سهامی کرده است.پس،به نظر ما در مورد شرکت مختلط غیر سهامی نیز باید گفت که شرکت زمانی تشکیل شده تلقی می شود که«تمام سرمایه ی نقدی تادیه و سهم الشرکه ی غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد».در این زمان،دارایی جمعی،یعنی دارایی شرکت ایجاد می شود و در نتیجه اشخاص ثالث می توانند به طور مستقل به شرکت که واجد شخصیت حقوقی است،مراجعه کنند.
به هر حال،تشتت در مقرراتی راجع به تاریخ شروع شخصیت جقوقی در شرکت های مختلف و مشکلات ناشی از آن ایجاب می کند که قانون گذار ما برای ایجاد شخصیت حقوقی شرکت تاریخ دقیقی معین کند که بهترین تاریخ،تاریخ ثبت شرکت است و برای آنکه افراد به ثبت شرکت های تشکیل شده مبادرت کنند،مسئولیت تضامنی آنان قبل از ثبت باید برقرار گردد.قانون گذار ایران،در وضع ماده ی 220 قانون تجارت چنین هدفی داشته است،اما اولاَ این ماده در صورتی اعمال می شود که شرکت مطابق قانون تجارت تشکیل نشده باشد و بنابراین،عدم ثبت لزوماَ به اجرای آن منتهی نمی شود،ثانیاَ به جای شناسایی مسئولیت تضامنی مستقیم شرکا،همکاری آنان را شرکت تضامنی تلقی کرده است که مستلزم این است که طلبکاران ابتدا به شرکت مراجعه کنند و بعد به شرکا که این امر خود، مشکلاتی را به بار می آورد.
ثبت شرکت فکر برتر آماده ی پاسخگویی به کلیه ی  سوالات  شما در زمینه های حقوقی و ثبتی می باشد. شما همواره می توانید سوالات خود را با ما در میان بگذارید.


هزینه ثبت شرکت در کرج

دوشنبه 23 دی 1398 12:47 ب.ظ

 
زمانی که افرادی تصمیم به شروع یک فعالیت تجاری با مشارکت یکدیگر می گیرند ، نیازمند ثبت نمودن شرکت هستند. ثبت شرکت ، به عنوان یک پروسه قانونی دارای برخی هزینه ها می باشد که می بایست توسط متقاضیان پرداخت گردد. هزینه ثبت شرکت ، هزینه های مختلفی مانند : هزینه تعیین و استعلام نام شرکت ، هزینه تنظیم اساسنامه شرکت + اوراق ثبتی ، درخواست گواهی عدم سوء پیشینه و کپی برابر اصل مدارک ، هزینه پستی شرکت ، هزینه حق الثبت ، هزینه حق الدرج یا درج در روزنامه محلی ، هزینه پاکت ، پوشه و هزینه روزنامه رسمی کل کشور را شامل می شود.

در نظر داشته باشید که نوع شرکت در هزینه ثبت شرکت موثر است. به عنوان مثال به دلیل پیچیدگی های ثبتی و اداری ثبت شرکت، هزینه ثبت کردن شرکت با مسئولیت محدود و سهامی خاص با یکدیگر متفاوت است. همچنین ، میزان سرمایه شرکت، مکان ثبت شرکت، تعداد نفرات شرکت و موضوع ثبت نیز در تفاوت قیمت ها تاثیرگذار است . در صورتی که موضوع فعالیت شرکت دارای موارد مختلفی بوده و طولانی باشد، هزینه ثبت افزایش می یابد. اخذ مجوز برای موضوعات مجوزی نیز طبیعتاَ هزینه های خود را به همراه خواهد داشت.
پس از ثبت، نوبت به پلمپ دفاتر تجاری و پرداخت هزینه های مربوط به آن می رسد. کلیه اشخاص اعم از حقیقی و حقوقی ، جهت اظهار هزینه ها و درآمدهای خود نیاز به دفاتر پلمپ دارند.
دفاتر پلمپ به صورت دفتر کل و روزنامه می باشند که بر حسب کارکرد 50- 100- 150 برگی می باشند. توجه داشته باشید که هزینه دفاتر کل و روزنامه و دفتر دارایی با توجه به اینکه 50 یا 100 برگی یا بیشتر باشند در واحدهای ثبتی مختلف متفاوت می باشد .
یکی دیگر از مراحل ثبتی که پس از ثبت نهایی شرکت انجام می شود، تشکیل پرونده مالیاتی و اخذ کد اقتصادی است. شرکت ها طی 2 ماه از تاریخ ثبت ، مکلف هستند نسبت به تشکیل پرونده دارایی و پرداخت دو در هزار سرمایه شرکت و اخذ کد اقتصادی اقدام نمایند.
در رابطه با هزینه ثبت کردن شرکت، به نکات ذیل توجه فرمایید :
- هزینه تعیین نام برای شرکت، 40000 ریال می باشد . فیش واریزی به حساب سازمان ثبت اسناد و املاک کشور در بانک ملی به شماره حساب معرفی شده پرداخت می گردد.
- هزینه پست، بستگی به وزن و تعداد برگه ها خواهد داشت. چنانچه تعداد برگه های ارسالی بیش از 10 برگ باشد، به ازای هر برگ حدود 7000 ریال می بایست پرداخت شود.
- حق الثبت با توجه به سرمایه های مختلف متغیر می باشد.
- هر چقدر موضوع فعالیت طولانی تر و تعداد اعضا بیشتر باشد ، تعداد خطوط آگهی شما بیشتر شده و مبلغ بیشتری برای درج آگهی در روزنامه رسمی باید پرداخت کنید.
- برخی از هزینه های ثبت نمودن شرکت در کرج ، با تهران برابر بوده و در مواردی نیز با تهران و سایر شهرستان ها متفاوت می باشد.
با توجه به آنچه گفته شد، آشنایی با امور ثبتی و احاطه بر آن مستلزم کسب تجربه و علم مربوط به آن است و می طلبد که افراد به طور مستمر به مطالعه قوانین پرداخته و با قوانین و آیین نامه های مختلف در ارتباط با مسایل ثبتی آشنایی کامل داشته باشند.
قدر مسلم آن است که انتخاب موسسه ای کارآمد با تخصص بالا، می تواند راهگشای شما در امور ثبتی باشد. در این موارد بهتر است افراد با در نظر گرفتن کیفیت خدمات و سابقه فعالیت مجموعه ها به استعلام قیمت بپردازند و بهترین موسسه را انتخاب نمایند .
از همراهیتان سپاسگزاریم.
 


ثبت شرکت در استان فارس

دوشنبه 23 دی 1398 12:46 ب.ظ

 

 
 استان فارس یکی از استان های ایران است که در بخش جنوب این کشور واقع شده است. این استان ، چهارمین استان پرجمعیت ایران به شمار می رود. منابع مهم اقتصاد این استان بر پایه کشاورزی و دامداری، شهرک های مختلف صنعتی، پالایشگاه ها، صنایع پتروشیمی و نیروگاه های مختلف بنا شده است.

محصولات عمده فارس در بخش کشاورزی شامل گندم ، ذرت ، خرما ، جو ، انجیر ، انار ، پنبه ، گردو و مرکبات ، چغتدرقند ، گوجه فرنگی و ... می باشد. در بخش صنعت و معدن شامل صنایع غذایی و دارویی، فلزی ، صنایع برق و الکترونیک ، صنایع شیمیایی و پتروشیمی ، صنایع سلولزی و صنایع چرم و ... است. معادن فارس شامل مواد معدنی آهک ، گچ ، سنگ های زینتی ، چینی ، گرانیت ، کرومیت ، مس و منگتز و ... است . همچنین صنایع دستی فارس در رشته های خاتم سازی، منبت کاری، بافت گلیم ، فرش و ... از شهرت جهانی برخوردار است.
با توجه به این توانمندی های گسترده ، استان فارس یکی از بهترین مناطق ایران برای سرمایه گذاری و راه اندازی شرکت است. شرکت های تجاری، در تجمیع سرمایه های خرد و کوچک جایگاه کلیدی دارند و باید در تجارت ، از آن ها به بهترین شکل بهره برد.
اما شرکت به چه معناست و از چه زمانی تشکیل شده محسوب می شود ؟
شرکت بازرگانی یا تجاری، عبارتست از اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی که با هدف کسب سود ، عملیات تجاری انجام می دهند. شرکت فی النفسه با علاقه مندی موسسین تشکیل می گردد و با ثبت شخصیت حقوقی آن رسمیت می یابد .
طبیعی است که برای تاسیس و ثبت شرکت ، شناخت حداقلی از مسائل حقوقی ضروری می باشد. ما در این مقاله تلاش نموده ایم تا اطلاعات مفیدی را در رابطه با مراحل راه اندازی شرکت در اختیار شما قرار دهیم.

 انتخاب موضوع و نوع شرکت
برای تاسیس شرکت ، در گام اول شما باید مشخص کنید که چه موضوعی را برای فعالیتتان می خواهید.
موضوع شرکت در حقیقت همان چیزی است که شرکت به خاطر آن تاسیس می شود . مثلاَ شرکتی که برای خرید و فروش فرش سرمایه گذاری کرده است موضوع آن خرید و فروش فرش است ولی در بعضی از موارد موضوع شرکت ممکن است به طور کلی و عام باشد مانند معاملات صرافی . لیکن به هر حال باید صریح و منجز باشد. . تعیین موضوع شرکت بسته به نظر شرکا است و شخص حقوقی فقط درباره موضوعاتی می تواند عمل کند که در موضوع شرکت تصریح شده باشد . ضمناَ ذکر این نکته لازم است که شرکت باید دارای موضوعی مشروع باشد. زیرا اگر شرکتی برای اعمال نامشروع تشکیل شود فعالیت آن خلاف قانون بوده و تعطیل می گردد .
چنانچه موضوع تعیین شده مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد، لازم است که قبل از اقدام به ثبت ، مجوزهای لازم اخذ گردد.
پس از انتخاب موضوع شرکت، باید بدانید که چه نوع شرکتی برای فعالیتتان مناسب تر است .
شرکت های تجاری انواع گوناگونی دارند که عبارتند از :
- شرکت سهامی عام
- شرکت سهامی خاص
- شرکت با مسئولیت محدود
- شرکت تضامنی
- شرکت نسبی
- شرکت مختلط سهامی
- شرکت مختلط غیرسهامی
- شرکت تعاونی .
در میان انواع شرکت های تجاری، تفاوت های قابل توجهی وجود دارد . مثلاَ ظرفیت شرکت سهامی عام برای تجمیع سرمایه های کوچک و تشکیل سرمایه های بسیار بزرگ کاملاَ متمایز از دیگر انواع شرکت تجاری است. شما باید با توجه به ویژگی، اهداف، موضوع فعالیت ، میزان مسئولیت شرکا و سایر شرایط خاص خود شرکت تجاری مناسب را انتخاب کنید.
شرکت های تجاری بر اساس میزان مسئولیت شرکاء به 4 گروه تقسیم می شوند :
الف- شرکت های سرمایه ای : در شرکت های سرمایه ای، مسئولیت شرکاء محدود به سرمایه آن ها در شرکت است و شامل شرکت های سهامی ( عام و خاص ) و شرکت های با مسئولیت محدود می شوند.
ب- شرکت های شخصی : در این شرکت ها، مسئولیت شرکاء نامحدود است و در نتیجه تعهدات مالی شرکت به همه دارایی و اموال شرکاء سرایت می نماید. مانند شرکت های تضامنی و نسبی
ج- شرکت های مختلط : در این گونه شرکت ها، مسئولیت بعضی از شرکاء محدود به سرمایه آن ها و مسئولیت عده دیگر نامحدود است که شرکاء دسته اول را شرکای عادی و شرکاء دسته دوم را شرکای ضامن می گویند. مانند شرکت های مختلط سهامی و شرکت های مختلط غیرسهامی .
د- شرکت های کمیتی : در شرکت های کمیتی که با هدف رفاه اعضاء تشکیل می شود، تعداد شرکاء زیاد بوده و هیچ مسئولیتی نیز ندارند، مانند شرکت های تعاونی تولید ، مصرف، اعتبار ، وام و روستایی .
نکته مهمی که باید به آن توجه کرد این است که مطابق ماده 220 قانون تجارت اگر به امور بازرگانی بپردازید، اما شرکت خود را در قالب یکی از شرکت های مذکور ثبت نکنید ، شرکت شما تضامنی محسوب می شود.

تامین سرمایه شرکت
با توجه به این امر که سرمایه از مهم ترین عوامل تجارت می باشد؛ لذا هر شرکت باید دارای سرمایه ای باشد تا بتواند نتیجه ای از عملیات خود را که امر تجارت است ؛ به دست آورد. در واقع، از جمله امتیازات تشکیل شرکت تجاری این است که این شرکت ها ، قالب مناسبی برای تجمیع سرمایه های خرد و تبدیل آن به سرمایه های بزرگ هستند .
بنابراین در ابتدای کار، باید سرمایه لازم برای ثبت شرکت در استان فارس که حداقل یک میلیون ریال است را تامین کرده باشید. البته توجه داشته باشید که اهمیت شرکت های تجاری به میزان سرمایه آن ها بستگی دارد. در افزایش سرمایه محدودیتی در کار نیست و هر اندازه که صاحبان سهام بخواهند سرمایه گذاری کنند منع قانونی ندارد.

تعیین نام شرکت
نام انتخابی برای شرکت باید متناسب با فعالیت شما و قوانین مربوط به اداره مربوطه باشد. برگزیدن اسم ایرانی و مطابق با شئونات اسلامی با معنی و مفهوم مرتبط الزامی است. در نام شرکت باید دقت شود که مشابه نام شرکت های ثبت شده نباشد در غیر این صورت نام های شما رد می شوند. نام شرکت باید از 3 سیلاب خاص تشکیل شود .
برای تاسیس شرکت های تضامنی در انتهای نام شرکت می بایست از واژه " تضامنی " استفاده شود. همچنین در شرکت های سهامی عام، کلمه " عام " و در شرکت های سهامی خاص، کلمه " خاص " بلافاصله بعد از اسم یا قبل از اسم شرکت اضافه می شود؛ به این منظور که نوع شرکت سهامی جهت مراجعه کنندگان مشخص باشد. زمانی که در نام شرکت از اسم و فامیلی شخص استفاده می شود شرکت را به قالب تضامنی تبدیل می کند و شخص را مسئول می نماید. ( قابل توجه است تقاضاهای مربوط به ثبت تاسیس و انتخاب نام شرکت از طریق درگاه الکترونیکی اداره ثبت شرکت ها پذیرفته می شود).

تهیه مدارک مورد نیاز
پس از طی تمامی کارهای گفته شده ، نوبت به فراهم نمودن مدارک مورد نیاز جهت ارائه به اداره ثبت شرکت ها می رسد.
برای ثبت کلیه شرکت های تجاری تنظیم شرکتنامه و تقاضای ثبت اجباری است . ماده 2 آیین نامه اجرای قانون شرکت ها مصوب 1311 تصریح می کند که در هر محلی که اداره ثبت اسناد و یا دفتر اسناد رسمی موجود است شرکت های تجاری که در آن محل تشکیل می شود باید به موجب شرکتنامه رسمی تشکیل گردد و بند 2 ماده 47 قانون ثبت نیز ثبت شرکتنامه را اجباری می داند. ولی ثبت شرکتنامه در دفتر اسناد رسمی متضمن مخارج جداگانه است که هزینه شرکت را در بدو تاسیس خیلی زیاد می کند و برای رفع این مورد، چون دفاتر ثبت شرکت ها در اداره مربوطه دفاتر رسمی می باشند، موسسان شرکت های تجاری، شرکتنامه را روی اوراق چاپی که اداره مشخص شده در اختیار آنان می گذارد، تنظیم نموده و موسسان شرکت را امضاء می نمایند و همان اوراق عیناَ در دفتر ثبت شرکت ها وارد و ثبت می شود و با ابطال تمبر حق الثبت شرکت ها شرکتنامه در حکم اسناد رسمی در می آید و به این ترتیب از پرداخت دو حق الثبت یکی برای ثبت شرکتنامه و یکی برای ثبت کردن شرکت خودداری می شود.
مدارکی که هر یک از شرکت های تجاری باید به اداره مربوطه تسلیم نمایند، به شرح ذیل می باشند :
الف- در شرکت های با مسئولیت محدود :
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد )
3- اسامی شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند
4- نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی .
ب- در شرکت های سهامی :
1- یک نسخه از اصل شرکتنامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه شرکت
3- نوشته ای به امضاء مدیر شرکت حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه و پرداخت واقعی لااقل ثلث آن
4- اسامی شرکاء با تعیین اسم و اسم خانوادگی و عده سهام هر یک از آن ها
5- سواد مصدق از تصمیمات مجمع عمومی صاحبان سهام در موارد مذکور در مواد 40 و 41 و 44 قانون تجارت
ج- در شرکت های تضامنی :
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه شرکت ( اگر باشد )
3- نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی
4- اسامی شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند.
د- در شرکت های مختلط غیرسهامی :
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد )
3- اسامی شریک یا شرکاء که سمت مدیریت دارند.
ه- در شرکت های مختلط سهامی :
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه
3- اسامی مدیر یا مدیران شرکت
4- نوشته به امضاء مدیر شرکت حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه سهامی و پرداخت واقعی لااقل ثلث از آن سرمایه
5- سواد مصدق از تصمیمات مجمع عمومی در موارد مذکور در مواد 40، 41 و 44
6- نوشته به امضاء مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی شرکاء ضامن و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی
و- در شرکت های نسبی :
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه ؛
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد )
3- اسامی مدیر یا مدیران شرکت
4- نوشته به امضاء مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی
ز- در شرکت های تعاونی :
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد )
پس از تسلیم مدارک ثبت به اداره فوق الذکر، اداره مزبور بررسی اجمالی نسبت به مدارک مزبور به عمل می آورد تا معلوم شود آیا مدارک مطابق مقررات قانون تنظیم شده است یا خیر و اگر مدارک شرکت نقصی نداشته باشد، پس از دریافت حق الثبت ، مفاد شرکتنامه را در دفتر ثبت شرکت های داخلی که دفتر رسمی است ثبت می کند.
در انتها لازم است که ، آگهی تاسیس و ثبت آن در روزنامه رسمی کشور انتشار یابد. برای همین در پیش نویس آگهی باید خلاصه ای از شرکت نامه ، اساسنامه و اظهارنامه شرکت نیز قید شده باشد. این موارد به صورت اختصاری شامل موضوع فعالیت ، میزان سرمایه ، مدت اعتبار شرکت و معرفی اعضای هیئت مدیره و دارندگان حق امضا، تاریخ ثبت و تاسیس شرکت و ارائه شماره ثبتی شرکت می شود.
از انتخابتان متشکریم.



 
امروزه یکی از بحث های رایج در مورد شرکت های تجاری، موضوع تجزیه شرکت در کنار موضوعاتی مانند ادغام و تبدیل می باشد که در لایحه جدید تجارت نیز مواد قابل توجهی به بحث ادغام و تجزیه اختصاص داده شده است.
ادغام ، اقدامی است که بر اساس آن چند شرکت ضمن محو شخصیت حقوقی خود ، شخصیت واحد و جدیدی تشکیل می دهند یا در شخصیت حقوقی دیگری جذب می شوند. در حالی که ، تجزیه فرآیند معکوس ادغام است. از این رو در برخی قوانین خارجی از آن به ادغام معکوس نیز تعبیر می گردد. حال سوالی که مطرح می شود این است که آیا می توان پس از تشکیل و ثبت شرکت تجاری، نسبت به تجزیه شرکت اقدام نمود ؟ برای روشن شدن مطلب، در این مقاله ضمن بررسی مفهوم تجزیه ، به قواعد تجزیه شرکت ها پس از تشکیل و ثبت شرکت اشاره می شود .

مفهوم تجزیه
تجزیه در لغت به معنای جدا کردن ، قسمت کردن و جزء جزء کردن به کار رفته است و در اصطلاح حقوقی بر حسب مورد در معانی مختلف به کار برده شده است. در شرکت های تجاری تجزیه در واقع در مقابل ادغام به کار می رود. منظور از تجزیه شرکت تجاری این است که یک شریک تجاری به دو یا چند شرکت تجاری دیگر تقسیم شود به طوری که بعد از تجزیه هر کدام دارای شخصیت حقوقی مستقلی می باشند.
با توجه به مفهوم فوق رابطه تجزیه با ادغام نیز روشن می شود که نه تنها تجزیه از مصادیق و اشکال ادغام نمی باشد بلکه این دو ، ماهیت کاملاَ متفاوتی از یکدیگر دارند. به طوری که ادغام ، چند شرکت موجود با هم ترکیب یافته و به یک شرکت جدید یا قبلاَ موجود منتهی می شوند در حالی که در تجزیه بر عکس ادغام ، یک شرکت موجود با حفظ شخصیت حقوقی خود به یک یا چند شرکت دیگر تجزیه شده یا با تجزیه به چند شرکت دیگر خود شرکت از بین می رود. به تعبیر دیگر نتیجه ادغام ، از کثرت به وحدت رفتن است ولی تجزیه از وحدت به سوی کثرت رفتن است.
همچنین می توان اشاره کرد که ادغام حرکتی در جهت طبیعت شرکت های تجاری است زیرا این شرکت ها به طور طبیعی در جهت افزایش قدرت ، سرمایه و دارایی خود گام برمی دارند تا بتوانند روز به روز فعالیت های خود را افزایش دهند ولی تجزیه گامی در جهت خلاف طبیعت شرکت های تجاری است زیرا تجزیه برخلاف ادغام ، منجر به تضعیف شرکت با توجه به تقسیم دارایی و سرمایه آن می شود و بر همین اساس در اغلب موارد زمانی تحقق می یابد که بین سهامداران اختلاف وجود داشته باشد. البته در مواردی نیز که شرکت نیاز به فعالیت های تخصصی تری دارد نیاز به تجزیه مطرح می شود.
در نتیجه ، یک شرکت های تجاری می تواند از طریق تجزیه ، به چند شرکت تجاری بدل شود. در واقع، تجزیه حاصل انفکاک و نقسیم دارایی یک شرکت میان دو یا چند شرکت قبلاَ موجود یا جدید التاسیس است که در فرض اخیر، گفته می شود شرکتی از شرکت قدیم جدا شده است. برای مثال اگر سرمایه شرکت ( الف ) بین دو شرکت ( ب ) و ( ج ) تقسیم شود، با ایجاد شرکت های ( ب ) و ( ج ) ، شرکت ( الف ) از بین می رود.
با توجه به آنچه در مفهوم تجزیه بیان گردید، شرکت های تجاری پس از تجزیه به دو نوع کلی و جزئی تقسیم می شود . تجزیه کلی و تجزیه جزئی
منظور از تجزیه کلی این است که یک شرکت تجاری پس از تشکیل و ثبت ، همه دارایی و سرمایه و دیون خود را به حداقل دو یا چند شرکت جدید واگذار نماید. در تجزیه کلی، شرکت تجزیه شده شخصیت حقوقی خود را از دست داده و منحل می شود.
تجزیه جزئی آن است که یک شرکت تجاری پس از تاسیس ، قسمتی از دارایی، سرمایه و دیون خود را به یک یا چند شرکت جدید واگذار نماید. در تجزیه جزئی، برخلاف تجزیه کلی، شخصیت حقوقی شرکت تجزیه شده باقی می ماند و همچنان به فعالیت های خود ادامه می دهد.

شرایط تجزیه در شرکت های تجاری
از مقررات قانونی مقرر در مورد ادغام می توان در مورد تجزیه نیز استفاده کرد. بدین ترتیب که :
در شرکت های سهامی و تعاونی که دارای مجامع عمومی می باشند ، تصمیم گیری در مورد تجزیه از اختیارات مجمع عمومی فوق العاده شرکت با حد نصاب های مقرر در قانون می باشد که برای این منظور مدیران شرکت باید طرح توجیهی و دلایل خود را به مجمع مزبور ارائه نمایند. البته اگر تجزیه شرکت منجر به ایجاد شرکتی جدید گردد که مسئولیت شرکا در آن تضامنی یا حتی نسبی باشد، تصمیمات راجع به تجزیه باید با رضایت همه سهامداران انجام گیرد.
در شرکت های تضامنی چنانچه تجزیه کلی باشد باید با موافقت همه شرکا انجام پذیرد. زیرا چنانچه اشاره شد، تجزیه کلی منجر به انحلال شرکت تجزیه شده می شود که تصمیم راجع به انحلال در شرکت های تضامنی با تراضی تمام شرکا امکان پذیر می باشد. اما در مورد تجزیه جزئی باید بین دو مورد قائل به تفکیک شد. اگر شرکت تضامنی با حفظ شخصیت حقوقی خود، به یک یا چند شرکت تضامنی دیگر تجزیه شود در این صورت نیز باید با رضایت تمام شرکا انجام گیرد ولی اگر به شرکت سرمایه تجزیه شود با موافقت اکثریت شرکا امکان پذیر است.
در مورد بقیه شرکت های تجاری نیز می توان همانند ادغام عمل کرد.

تجزیه شرکت های تجاری در لایحه جدید تجارت
در لایحه جدید تجارت، با اختصاص مواد متعددی از لایحه به موضوع تجزیه و ادغام ( مواد 590 تا 616 ) سعی شده است خلاء قانونی حاضر رفع و همگام با حقوق تجارت کشورهای دیگر، در مورد انواع تجزیه ، آثار و احکام آن پیش بینی های لازم صورت گیرد که علاقمندان می توانند برای آشنایی به مواد فوق مراجعه نمایند.
از همراهیتان سپاسگزاریم. در صورت نیاز به مشاوره تخصصی با ما تماس حاصل فرمایید.
مقالات مرتبط :
- ادغام و تجزیه شرکت ها
- تجزیه و بلوک سهام در شرکت سهامی


 
امروزه یکی از بحث های رایج در مورد شرکت های تجاری، موضوع تجزیه شرکت در کنار موضوعاتی مانند ادغام و تبدیل می باشد که در لایحه جدید تجارت نیز مواد قابل توجهی به بحث ادغام و تجزیه اختصاص داده شده است.
ادغام ، اقدامی است که بر اساس آن چند شرکت ضمن محو شخصیت حقوقی خود ، شخصیت واحد و جدیدی تشکیل می دهند یا در شخصیت حقوقی دیگری جذب می شوند. در حالی که ، تجزیه فرآیند معکوس ادغام است. از این رو در برخی قوانین خارجی از آن به ادغام معکوس نیز تعبیر می گردد. حال سوالی که مطرح می شود این است که آیا می توان پس از تشکیل و ثبت شرکت تجاری، نسبت به تجزیه شرکت اقدام نمود ؟ برای روشن شدن مطلب، در این مقاله ضمن بررسی مفهوم تجزیه ، به قواعد تجزیه شرکت ها پس از تشکیل و ثبت شرکت اشاره می شود .

مفهوم تجزیه
تجزیه در لغت به معنای جدا کردن ، قسمت کردن و جزء جزء کردن به کار رفته است و در اصطلاح حقوقی بر حسب مورد در معانی مختلف به کار برده شده است. در شرکت های تجاری تجزیه در واقع در مقابل ادغام به کار می رود. منظور از تجزیه شرکت تجاری این است که یک شریک تجاری به دو یا چند شرکت تجاری دیگر تقسیم شود به طوری که بعد از تجزیه هر کدام دارای شخصیت حقوقی مستقلی می باشند.
با توجه به مفهوم فوق رابطه تجزیه با ادغام نیز روشن می شود که نه تنها تجزیه از مصادیق و اشکال ادغام نمی باشد بلکه این دو ، ماهیت کاملاَ متفاوتی از یکدیگر دارند. به طوری که ادغام ، چند شرکت موجود با هم ترکیب یافته و به یک شرکت جدید یا قبلاَ موجود منتهی می شوند در حالی که در تجزیه بر عکس ادغام ، یک شرکت موجود با حفظ شخصیت حقوقی خود به یک یا چند شرکت دیگر تجزیه شده یا با تجزیه به چند شرکت دیگر خود شرکت از بین می رود. به تعبیر دیگر نتیجه ادغام ، از کثرت به وحدت رفتن است ولی تجزیه از وحدت به سوی کثرت رفتن است.
همچنین می توان اشاره کرد که ادغام حرکتی در جهت طبیعت شرکت های تجاری است زیرا این شرکت ها به طور طبیعی در جهت افزایش قدرت ، سرمایه و دارایی خود گام برمی دارند تا بتوانند روز به روز فعالیت های خود را افزایش دهند ولی تجزیه گامی در جهت خلاف طبیعت شرکت های تجاری است زیرا تجزیه برخلاف ادغام ، منجر به تضعیف شرکت با توجه به تقسیم دارایی و سرمایه آن می شود و بر همین اساس در اغلب موارد زمانی تحقق می یابد که بین سهامداران اختلاف وجود داشته باشد. البته در مواردی نیز که شرکت نیاز به فعالیت های تخصصی تری دارد نیاز به تجزیه مطرح می شود.
در نتیجه ، یک شرکت های تجاری می تواند از طریق تجزیه ، به چند شرکت تجاری بدل شود. در واقع، تجزیه حاصل انفکاک و نقسیم دارایی یک شرکت میان دو یا چند شرکت قبلاَ موجود یا جدید التاسیس است که در فرض اخیر، گفته می شود شرکتی از شرکت قدیم جدا شده است. برای مثال اگر سرمایه شرکت ( الف ) بین دو شرکت ( ب ) و ( ج ) تقسیم شود، با ایجاد شرکت های ( ب ) و ( ج ) ، شرکت ( الف ) از بین می رود.
با توجه به آنچه در مفهوم تجزیه بیان گردید، شرکت های تجاری پس از تجزیه به دو نوع کلی و جزئی تقسیم می شود . تجزیه کلی و تجزیه جزئی
منظور از تجزیه کلی این است که یک شرکت تجاری پس از تشکیل و ثبت ، همه دارایی و سرمایه و دیون خود را به حداقل دو یا چند شرکت جدید واگذار نماید. در تجزیه کلی، شرکت تجزیه شده شخصیت حقوقی خود را از دست داده و منحل می شود.
تجزیه جزئی آن است که یک شرکت تجاری پس از تاسیس ، قسمتی از دارایی، سرمایه و دیون خود را به یک یا چند شرکت جدید واگذار نماید. در تجزیه جزئی، برخلاف تجزیه کلی، شخصیت حقوقی شرکت تجزیه شده باقی می ماند و همچنان به فعالیت های خود ادامه می دهد.

شرایط تجزیه در شرکت های تجاری
از مقررات قانونی مقرر در مورد ادغام می توان در مورد تجزیه نیز استفاده کرد. بدین ترتیب که :
در شرکت های سهامی و تعاونی که دارای مجامع عمومی می باشند ، تصمیم گیری در مورد تجزیه از اختیارات مجمع عمومی فوق العاده شرکت با حد نصاب های مقرر در قانون می باشد که برای این منظور مدیران شرکت باید طرح توجیهی و دلایل خود را به مجمع مزبور ارائه نمایند. البته اگر تجزیه شرکت منجر به ایجاد شرکتی جدید گردد که مسئولیت شرکا در آن تضامنی یا حتی نسبی باشد، تصمیمات راجع به تجزیه باید با رضایت همه سهامداران انجام گیرد.
در شرکت های تضامنی چنانچه تجزیه کلی باشد باید با موافقت همه شرکا انجام پذیرد. زیرا چنانچه اشاره شد، تجزیه کلی منجر به انحلال شرکت تجزیه شده می شود که تصمیم راجع به انحلال در شرکت های تضامنی با تراضی تمام شرکا امکان پذیر می باشد. اما در مورد تجزیه جزئی باید بین دو مورد قائل به تفکیک شد. اگر شرکت تضامنی با حفظ شخصیت حقوقی خود، به یک یا چند شرکت تضامنی دیگر تجزیه شود در این صورت نیز باید با رضایت تمام شرکا انجام گیرد ولی اگر به شرکت سرمایه تجزیه شود با موافقت اکثریت شرکا امکان پذیر است.
در مورد بقیه شرکت های تجاری نیز می توان همانند ادغام عمل کرد.

تجزیه شرکت های تجاری در لایحه جدید تجارت
در لایحه جدید تجارت، با اختصاص مواد متعددی از لایحه به موضوع تجزیه و ادغام ( مواد 590 تا 616 ) سعی شده است خلاء قانونی حاضر رفع و همگام با حقوق تجارت کشورهای دیگر، در مورد انواع تجزیه ، آثار و احکام آن پیش بینی های لازم صورت گیرد که علاقمندان می توانند برای آشنایی به مواد فوق مراجعه نمایند.
از همراهیتان سپاسگزاریم. در صورت نیاز به مشاوره تخصصی با ما تماس حاصل فرمایید.
مقالات مرتبط :
- ادغام و تجزیه شرکت ها
- تجزیه و بلوک سهام در شرکت سهامی


ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic